Adam Kunikowski

ARTYSTA MALARZ

Wydarzenia

40-lecie pracy twórczej

W 2017 roku Adam Kunikowski obchodził 40-lecie pracy twórczej.

Wystawa z okazji jubileuszu twórczości Adama Kunikowskiego odbyła się w Galerii „Fangorówka” na terenie ogrodu botanicznego w Powsinie.

Adam Kunikowski zawsze podkreśla, „że w swojej twórczości stara się ukazywać świat realistycznie. Najwyraźniej dzisiaj takie deklaracje oznaczają tyle, iż nie jest się abstrakcjonistą. […] Kunikowskiego trzeba by raczej nazwać postimpresjonistą. W swej twórczości podąża drogą wyznaczoną przez mistrzów Belle Epoque. Artysta maluje świat jak gdyby „widziany w pośpiechu”. Nieostre, nieco uproszczone, wręcz stylizowane kontury mijanych ludzi i rzeczy raczej oddają nastrój chwili niż detale otaczającego nas świata.”

autor: Jarosław Nowosad

Historia

Plenery

Twórczość plenerowa stała się popularna w XIX w dzięki francuskim malarzom barbizończykom i impresjonistom. Przyczyniły się do tego dwa wynalazki: przenośne, lekkie sztalugi plenerowe i farby w tubkach. Adam Kunikowski – kontynuując tradycje plenerowe zapoczątkowane przez wielkich poprzedników – bierze czynny udział w życiu artystycznym, plenerach i wystawach poplenerowych.

Inspiracje czerpie z otoczenia. Korzystając z przywileju że „temat leży na ulicy”. Już w dzieciństwie pasjonowały go konie, ptaki i inne zwierzęta, które szkicował z natury.  Studiowanie przyrody wyzwala u niego najbardziej emocjonalny stosunek do tematu. Jak w przypadku naturalnych talentów, zaczął malować wcześnie i z łatwością. 

Dla artysty pejzaż jest najważniejsza formą wypowiedzi. Wpływy najbliższego środowiska, okolicy czy regionu, wyzwalają jego późniejsze malarskie komentarze. Łatwo zorientować się więc w minionych i aktualnych fascynacjach. Gdy rozstawia sztalugi w plenerze Bieszczadów, maluje górskie widoki a jeśli jest przypadkiem w Płocku bierze na warsztat płocką katedrę. Jego malarstwo utrzymane w konwencji realistycznej cechuje wyraźne dążenie do uproszczonej formy. Artysta najchętniej syntetyzuje temat i lubi niedopowiedzenia. Farby kładzie grubo z rozmachem, tworząc na płótnie większe plamy barwne. Dzięki temu kompozycja układa się szeroko. Skłonność do lapidarnego ujęcia powoduje, że większość prac jest jedynie zarysem rzeczywistości. 

Kolekcja prac inspirowana dziełami Fryderyka Chopina

W 2006 roku powstała seria prac inspirowanych życiem i twórczością Fryderyka Chopina.

[…] „Szczególne miejsce zajmuje tryptyk zainspirowany muzyką Chopina. Jedna z części – chyba najważniejsza – ukazuje kompozytora przy fortepianie, a w tle majaczy wieża Bazyliki Świętego Krzyża, gdzie spoczywa dziś serce wybitnego muzyka. Druga – to niewyraźna sylwetka Chopina wędrującego mglistą ulicą, być może paryską. Trzecie z płócien przedstawia fantazyjne ptaki (żurawie?), które zdają się poruszać w rytm etiudy.”

autor: Jarosław Nowosad